θεραπεία Οστεοπόρωσης βασισμένη στο κίνδυνο για Οστεοπορωτικά Κατάργματα (Βασίλειος Τάνος MD PhD Καθ. Μαιευτικής και Γυναικολογίας )

Κατευθυντήριες οδηγίες 2020

European guidance for the diagnosis and management of osteoporosis in postmenopausal women

The International Osteoporosis Foundation (IOF) website lists osteoporosis guidelines

AACE Clinical Practice Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Postmenopausal Osteoporosis – 2020 Update.Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για οστεοπορωτικά κατάγματα: Συνιστάτε η χρήση denosumab 60mg υποδορίως κάθε 6 μήνες ως εναλλακτική αρχική θεραπεία. Προτείνεται η επανεκτίμηση του κινδύνου κατάγματος μετά από 5-10 χρόνια και ότι οι γυναίκες που παραμένουν σε υψηλό κίνδυνο καταγμάτων πρέπει είτε να συνεχίσουν το denosumab είτε να λάβουν άλλες θεραπείες οστεοπόρωσης.Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση με πολύ υψηλό κίνδυνο καταγμάτων, όπως αυτές με σοβαρά ή πολλαπλά σπονδυλικά κατάγματα, συνιστάται  θεραπεία με τεριπαρατίδη ή αμπαλοπαρατίδη έως και δύο χρόνια για τη μείωση των σπονδυλικών και μη σπονδυλικών καταγμάτων.Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση που έχουν ολοκληρώσει μια πορεία τεριπαρατίδης ή αμπαλοπαρατίδης, συνιστάται μια από τις ακόλουθες θεραπείες οστεοπόρωσης – διφωσφονικά, οιστρογόνα, επιλεκτικοί ρυθμιστές υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs), καλσιτονίνη, μονοκλωνικά αντισώματα και romosozumab, για τη διατήρηση της αύξησης της πυκνότητας των οστών.Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση με πολύ υψηλό κίνδυνο καταγμάτων, όπως αυτές με σοβαρή οστεοπόρωση (δηλ. Χαμηλή βαθμολογία T -2,5 και κατάγματα) ή πολλαπλά σπονδυλικά κατάγματα, συνιστούμε τη θεραπεία με romosozumab 210mg μηνιαίως με υποδόρια ένεση μέχρι ένα έτος για τη μείωση των σπονδυλικών και μη σπονδυλικών καταγμάτων καθώς και των καταγμάτων ισχίων. Το romosozumab δεν πρέπει να χορηγείτε σε γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου (προηγούμενο έμφραγμα) ή εγκεφαλικού επεισοδίου εν αναμονή περαιτέρω μελετών που θα επιβεβαιώσουν την  ασφάλεια του φαρμάκου σχετικά με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση που έχουν ολοκληρώσει μια σειρά ρομοζουμάμπης (romosozumab), συνιστάται μια από τις ακόλουθες θεραπείες – με διφωσφονικά, ή οιστρογόνα, ή με επιλεκτικούς ρυθμιστές υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs), ή καλσιτονίνη ή μονοκλωνικά αντισώματα για τη διατήρηση η και την αύξηση της οστικής πυκνότητας και τη μείωση του κινδύνου κατάγματος.